KÖYÜM

Gurbet koydu bizi derde
Her birimiz bir yerde
Yakınımızı bile göremiyoruz
Gözümüze çekilmiş sanki perde
Güzel köyümde yaşayan insanlar şimdi nerde

Viran ettik güzel yurdu
Kader hep bize tuzak kurdu
Boşalmış güzel köyüm aklım durdu
Tanrım hep bizi vurdu

Köyümde ışıklar bir bir sönüyor
Dünya yinede dönüyor
Dünya malında yok gözüm
Avşar Keprin’dir benim özüm

Kimimiz yurtdışında
Kimimiz Antalya’da İstanbul’da
Kimimiz Ankara’da Konya’da
Kim kalmış ki bu yalan dünyada

İnsan özler toprağını taşını
Resimlere baktıkça tutamadım gözümün yaşını
Unutamadım balık yediğim ırmağın başını
Gurbette doldurdum bende yaşımı

Bomboş köyüm sanki tolu vurdu
Terk etmeyelim yurdu
Akın şahin internette site kurdu
Duramaz başka yerde Keprin’in kurdu…

Göderen: Gökay Turgut

 

DÜN ÇOCUKTUK,

Daha dün çocuktuk
Ne çabuk yenildik yıllara
Ağaç misali ayrıldık dallara
Yaprak gibi savrulduk yollara


Yıllar ne çabuk geçiyor
Köyden herkes göçüyor
Köylü kimden kaçıyor
Köy yavaş yavaş çöküyor


Bu dünya boş
Kimsenin kalbini kırma
Herkesi sen tut hoş
Sende gönlünce eylen coş


Hep çalış hep çalış
Kiminledir bu yarış
Dünyayı gezsende
Karış karış
Son durak ( ALLAH a) varış

Gökay Turgut
 
AVŞARIZ BİZ
Oğuzdur boyumuz
Avşardır soyumuz
Dadal oğludur beyimiz
Keprindir köyümüz
Toroslardan gelir suyumuz
Avşarız Biz

Avşarlar nerede olursa
Birbirini bulur
Gada alır kurban olur
Emmi bilir , dayı bilir
Birbirinin yolunda ölür
Avşarız Biz

Avşar inkar etmez aslını
Tanıştır bize yeni neslini
Ben bilirim emmimi , dayımı
Sende öğret nesline aynını
Avşarız Biz

Avşarlar mert olur
Bir kaya gibi sert olur
İnsanlığa yumuşak başlı
Düşmanlığa bela olur dert olur
Avşarız Biz

Atalarımız yedi düvelde kılıç salladı
Analar vatana kurban olsun diye
Nice koç yiğitler yolladı
Koç yiğitler bütün dünyayı salladı
Vatan sever Avşarız Biz

Gökay Turgut

 
 BEN BUNU SAYMAM YASAMADIM

Yaşadım mı bilemedim
Bir gün olsun gülemedim
Ağlamaktan gözyaşımı silemedim
Gençliğimi göremedim
Ben bunu saymam yaşamadım

Gurbet gurbet dolaştım
Huzur denen şeyi bulamadım
Sevdim ama alamadım
Mutlu olup köyümde kalamadım
Ben bunu saymam yaşamadım

Hep çile çekip süründüm
Eğlenip coşamadım
Mutluluk içinde yaşamadım
Aşkın peşinden koşamadım
Ben bunu saymam yaşamadım

Çok zaman aç kaldım
Hep tok gibi göründüm
Acı çekip gizli dertlere büründüm
Ölmedim ama yıllarca süründüm
Ben bunu saymam yaşamadım

Gokay TURGUT

 KALMAMIS

Dövenle sap ezerlerdi
Kahve ile köprü arası gezerlerdi
Sabah akşam ırmakta yüzerlerdi
Şimdi kimse kalmamış

Kavaklar dökerdi gazeli
Gizli gizli severlerdi ezeli
Çıkardı çeşme başına
Nazar değerdi gözüne kaşına
Şimdi Keprinin güzeli kalmamış

Gece kuşu gibi gezeni
Sahibinden önce bostan bozanı
Kaynamaz olmuş hedik kazanı
Kavaklara yazı yazanı
Şimdi kalmamış


Yoldan çevirip gideni
Bir araya gelip sohbet edeni
Gece çalıp köteni
Şimdi Çift süreni kalmamış

Düğünde silah atanı
Bire alıp ona satanı
Yan gelip yatanı
Garibanın elinden tutanı
Şimdi kalmamış

Bıktırırdı herkesi
Hasan dayımın yalanı
Akşamdan kurup planı
Gece yumurta tavuk çalanı
Şimdi kalmamış

Köyün merasını mal yapanı
Komşu tarlasını yol yapanı
Şaşmış köyün çifti sapanı
Şimdi Doğruluk dürüstlük kalmamış

Teşekkür Akına
Uzakları getirdi yakına
Çoğunun hayali düşü
Siteye giren üç beş kişi
Şimdi Keprinli mi kalmamış
 

Gokay Turgut

 

KADIR TURGUT UN ANISINA

Kara haberini alınca kalkamadım yerimden
Yıktın amcaoğlu bizi derinden
Düşünce kan bile çıkmamış hiçbir yerinden
Elim varmadı üstüne toprak atmaya
Acelen neydi amcaoğlu genç yaşta geldin mezara yatmaya

Düşünce hissetmedin mi ağrını sızını
Gurbette öksüz koydun kuzunu
Tanrım kara yazmış seninde yazını
Mekânın cennet olsun amcaoğlu

Kimse tutmadı elinden
Genç yaşta ayrıldı nazlı gülünden
Kötü söz çıkmazdı dilinden
Helallik alamamış Öcal ile Halil’den
Mekânın cennet olsun amcaoğlu

Genç idi daha yaşı
Düşünce betona çarpmış başı
Yerin dibine batsın gurbetin toprağı taşı
Sel oldu aktı gözümüzün yaşı
Mekânın cennet olsun amcaoğlu

Ateş düştüğü yeri yakıyor
El geriden bakıyor
Sevenleri fatiha okuyor
Yarabbim huzuruna bir genç daha çıkıyor
Mekânın cennet olsun amcaoğlu

Çocukluğumuz gençliğimiz geçti bir arada
Gözüm yok dünya malında parada
Sen yaşasaydın da
Elim kırılsaydı
Bu şiiri de yazmasaydım sana burada
Mekanin cennet olsun emmioglu.

gokay Turgut
 
 

BAKKAL DAYIMIN ANISINA


Tatlı idi dili
Gülerdi yüzü
Kırmazdı kalbimizi
Severdi bizi
Mekânın cennet olsun bakkal dayı

İnsanlık için gece gündüz yatmazdı
Kötü sözü bile asla kimseye batmazdı
Altın gibiydi kalbi
Kimseye küsüp kaş çatmazdı
Mekânın cennet olsun bakkal dayı

Çok iyiydi ahlakı huyu
Alırdı herkesin selamını
Dilinden hiç düşürmezdi
Allah kelamını
Mekânın cennet olsun bakkal dayı

Hep nasihat ederdi
Akrabasına yakınına
Sonunda senide verdik kara topraga
Mekânın cennet olsun bakkal dayı

Saygıda sevgide kusur etmezdi
Herkesi kendine bağladı
Seni tanıyan tanımayan
Sana üzülüp ağladı
Mekânın cennet olsun bakkal dayı
 

Gokay Turgut

TURKUZ BIZ

Doğarken vatan için doğarız
Vatan için büyürüz
Vatan için yaşar,
Vatan için ölürüz
Türküz biz

İnsanlık bizde
Asalet bizde soy bizde
Şehir bizde köy bizde
Atatürk’ü görürsün her yüzde
Türküz biz


Ekin biçer ayran içeriz
Halay çeker türkü söyleriz
Sevince candan severiz
Türküz biz


Atalarımız dünyaya gösterdi
Türkün gücünü
Tarihe gömdü
Hıristiyanın ermeninin piçini
Türküz biz


Kalleşlik nedir bilmeyiz
Vatan için vurulur,
Şehit olur ölmeyiz
Türküz biz


YAZAN: GÖKAY TURGUT