GÜCÜM YETMESİN

Karanlık zindanların,
Benliğime işlendiği bir anda,
Hasretin,buram buram
Koktuğu bir anda,
Çiçeğe özlem,bahara özlem,
Kısacası bir tanem,
Varlığına,tenine,kokuna
Özlem duyduğum,bir anda
Gel ki;
Seni unutmaya,
Asla gücüm yetmesin...


Bir ürpertinin,
Vücudumu sardığı bir anda,
Yalnızlığın yüreğime,
Saplandığı bir anda,
Sana özlem,sesine özlem
Sevgine özlem,
Kısacası bir tanem,
Deniz mavisi gözlerine
Özlem duyduğum bir anda,
Gel ki;
Seni unutmaya,
Asla gücüm yetmesin...

 

 

 ANLARSIN

Sende bir gün umutlarını bir vefasız bağlarsın

Yorgana mendil diye, sarılıp ağlarsın

İyiliğin kötülüğün Faziletin herşeyin,

Ama her şeyin

Boş olduğunu anlarsın

Gün gelir güzelim

Ufuklara umutlar demirlemek

Perdeler,hasretler sindirmek,

Dahada önemlisi yürekten sevmek,

Ne demekmiş anlarsın.
               GECE YARISI

Pek uzak olmayan günün birinde,
Gizemli gönlünün derinlerinde,
Özlem ateşinin yangın yerinde,
Sevdamı bulmanı beklemekteyim.

Bana saldırırken hüzün sürüsü,
Özlem ordusudur, onun gerisi.
Bir bahar akşamı, gece yarısı,
Kapımı çalmanı beklemekteyim         

 

BİR GÜN BAKSAM Kİ GELMİŞSİN

Bir gün baksam ki gelmişsin..
Bir güvercin gibi yorgun uzaklardan yar.
Gözlerinde bir bitmez,bir tükenmez güzellik
Saçlarında ilkbahar..

Bir gün baksam ki gelmişsin..
Gülüşünde taze serin bir rüzgar
Ellerin yine eskisi kadar güzel
Çiçek açmış dokunduğun bütün kapılar..

Bir gün baksam ki gelmişsin..
Hasretin içimde sonsuzluk kadar.
Şaşırmış kalmışım birdenbire çaresiz.
Dökülmüş yüreğime gökyüzünden yıldızlar.
 

 

 Özlem denen bir sevdanın peşinde,
Özlem, ömür boyu koşu gibidir.
Özlem, ölsem bile yanı başımda
Özlem mezarımın taşı gibidir.

Özlem, hem özlenir, hem hasrettir,
Özlem’le yaşamak tatlı bir derttir.
Özlem fırtınadır, soğuktur, serttir,
Özlem, gözlerimin yaşı gibidir.

Özlem, yeterlidir üşümek için,
Özlem, hoş bir yüktür taşımak için,
Özlem, benim gıdam yaşamak için,
Özlem, garibanın aşı gibidir.

Özlem, kaderiyle bile baş eder,
Özlem, şeytanları dahi tuş eder,
Özlem, pembe hayalleri kuş eder,
Özlem, çaresizin düşü gibidir.

Özlem isyan etmez, Özlem çıldırmaz,
Özlem cehenneme bile aldırmaz,
Özlem süründürür ama öldürmez,
Özlem zalimlerin başı gibidir.

    BİLİYORDUM SON GECEYDİ

Eylüldü,
Geceydi.
Bir veda gecesiydi, gözlerden uzak.
Bir eski şarkıyı söylüyordu kavaklar, usul usul .
Ay ışığı düşmüştü saçlara,
Biliyordum bu son geceydi.
Gece öyle sakindi ki
ve öyle güzeldi ki sevgili
ama gece, veda gecesiydi.
Bu son geceydi
Bitmez sanılan aşkın
Bitmesiydi yaz bitimi.

Eylüldü
Geceydi.
Gece, ayrılığa gebeydi.
Ertesi gündü yolculuk
ve yolculuğun ertesi yoktu.
Anılar düşüyordu bir bir , ayrılanların üstüne.
Anılar, yaprak misali...
Hazan mevsimiydi yaşanan,
Eylül gecesinde.
Gece, veda gecesiydi.
Bu son geceydi
Çaresizliğin gecesi.
Gitmek de kolay değildi gidene,
kalmak da kalana...

Eylüldü,
Geceydi.
O gecenin hazin bir sonu vardı

O gece bir daha hiç ,ama hiç olmayacaktı...